Айдана гинеколог


Чтобы посмотреть презентацию с картинками, оформлением и слайдами, скачайте ее файл и откройте в PowerPoint на своем компьютере.
Текстовое содержимое слайдов презентации:

“Астана медицина Университеті” АҚАкушерия және гинекология кафедрасыОрындаған:Асқарова А.Топ:415 ЖМҚабылдаған:Баубекова А.Ш.Астана-2014 ж.Жүктілік және пиелонефрит. Жоспар:КіріспеПиелонефрит этиологиясыПатогенезіЖіктелуі және клиникалық көрінісіДиагностикаЕмі Жүктілердегі экстрагенитальды патология ішінде бүйрек және зәр шығару жолдарының аурулары жүрек-тамыр жүйесінен кейінгі 2 орынды алады және тек анаға ғана емес, ұрыққа да зор қауіп төндіреді. Эклампсия ерте дамып, ағымы өте ауыр өтеді, өздігінен түсік, уақытынан бұрын босану, қалыпты орналасқан плацентаның мерзімінен бұрын ажырауы, ұрықтың жатырішілік инфицирленуі, гипотрофиясы мен созылмалы гипоксиясы, дамымай қалған кем балалардың туылуы, өлі тууға алып келуі мүмкін. Сонымен қатар пиелонефрит босану және босанудан кейінгі кезіңнін ағымын ауырлатады. Жүктілерде алдын ала немесе ерте қағанақ суының кетуі, жедел интранатальды гипоксия, жатырдың жиырылу белсенділігінің төмендеуі жиі байқалады. Босанудан кейін несеп жыныс жүйесіндегі іріңді-қабыну процесстерінің дамуының қауіпі 2-3 есеге өсуі байқалған. Пиелонефрит ұрыққа және жаңа туылған сәбиге кері әсерін тигізеді, осылайша құрсақ ішілік инфицирленуге себеп болып, плацентарлық жетіспеушіліктің пайда болуына алып келеді. Жүктіліктің өзі бүйрек паталогияларының пайда болуына немесе жүктілікке дейін латентті өтіп жатқан созылмалы аурулардың асқынуына себеп болады. КлассификацияI.Біріншілікті (қосарланған урологиялық патологиясы болмаған жағдайда дамыған) Екіншілікті (бүйрек пен зәр шығару жолдарында несеп тас, дамудың туа біткен ақаулары, бүйрек ісіктері, гидронефроз сияқты аурулардан соң)II.Жедел (гестационды)Созылмалы Гестационды пиелонефрит: А)инфекциялық процесс жүктілік кезінде дамиды Б)жүкті әйелдің организмінің анатомо-функционалдық ерекшеліктеріімен байланысты В)Жүктілікке дейінгі жүйелер мен мүшелердің функционалдық статустарының және зәр шығару жүйесінің морфологиялық өзгерістерінсіз дамиды. Этиология: Жүктілік кезіндегі бүйрек ауруларының дамуы немесе асқынуына прогестеронның зәр шығару жолдары рецепторларына әсер етуі нәтижесінде жатыр көлемі ұлғаюы есебінен топографоанатомиялық қатынастардың өзгерумен байланысты дамитын уродинамиканың өзгерістері себеп болады. Несепағар мен бүйректің тостағанша - түбекшелік жүйесінің кеңеюі (жүктілік алдында түбекше сиымдылығы несепағармен қоса есептегенде 3-4 мл болса, жүктіліктің екінші жартысында 20-40 мл кейде 70 мл дейін жетуі мүмкін) мен гипотониясы байқалады. Сонымен қатар жатыр жүктіліктің екінші жартысында оң жаққа қарай ауысып, оң жақ бүйрек аймағына қысым көрсетеді, бұл зәр шығару жүйесінің оң жақтық зақымдалуының өте жиі кездесуінің себебі болып табылады. Несепағардың жиырылу амплитудасы мен тонусының төмендеуі жүктіліктің III триместрінде басталып, VIII айда максимумға жетеді. Тонусының қалыпты жағдайға келуі жүктіліктің соңғы айында басталып, босанудан соң үш айға дейін жалғасады. Жоғарғы зәр шығару жолдарының тонусының төмендеуі мен ондағы зәрдің жиналып тұрып қалуы бүйрек түбекшесінде қысымды жоғарылатып, пиелонефрит дамуына алып келеді. Бүйрек паталогиясының дамуына алып келеді: Бүйректің байланыстырушы аппаратының әлсіздігі, ол бүйректің паталогиялық қозғалғыштығына әсер етеді;Қуық-несепағарлық рефлюкстің жиілігінің артуы;Эстроген, прогестерон, глюкокортикоид, плацента гормондары- хориондық гонадотропин және хориондық соматомамматропин секрециясының жоғарылауы;Зәр жолдарына инфекция өрлеуші жолмен (қуықтан), лимфогенді (ішектен, әсіресе іш қату кезінде), гематогенді (түрлі инфекциялық аурулар кезінде) өтеді. Қоздырғыштар: ішек таяқшасы, грам теріс эктеробактерия, көкіріңді таяқша, протей, энтерококк, алтын түсті стафилакокк, стрептакокк. Сонымен қатар микст-инфекция, яғни екі, үш немесе төрт патогенді микроорганизмдердің ассоцациясы да кездеседі. Әйел организміндегі гормональды баланс өзгеруінің үлкен маңызы бар. Қанда эстрон, эстрадиол, прогестерон (7-13, 11-13 аптасында жүктіліктің) мөлшерінің жоғарылауы және олардың бүйрек түбекшелерінің, несепағардың және қуықтың рецепторларына әсері зәр жолдарының қысқа уақыттық дискинезиясына және гипокинезиясына алып келеді. Қандағы глюкокартикоид деңгейінің өсуі (22-28 аптада) бүйректе басталып қойған қабыну процесінің белсенуіне алып келеді. Жатырдың 50-60 есеге өсуі созылмалы пиелонефриттің асқынуына себеп болады. Оған несепағардың гипотониясы мен тонусының бұзылуы, олардың жатырмен қысылуы, осыған байланысты зәрдің тұрып қалуы, қуық-несепағарлық рефлюкс пен гидронефроз дамуы жатады. Сонымен қатар жүктілерде қан плазмасы көлемінің физиологиялық жоғарылауы зәр концентрациясының төмендеуімен қатар жүреді. Осыған орай 70 процент әйелдерде глюкозурия дамиды, ол бактериалды флора өсуіне жағдай жасайды. Зәрдегі прогестин мен эстрогендердің жоғарылауы зәр шығару жолдарының төменгі бөлімдері эпителиінің микроорганизмдер инвазиясына деген төзімділігін төмендетеді. Пиелонефрит- жүктілік кезіндегі жиі кездесетін аурулардың бірі (6-12 %), бұл кезде бүйректің концентрациялық қабілетінің төмендеуі байқалады. Пиелонефрит жүктілік ағымына және ұрық жағдайына теріс әсерін тигізеді. Ең жиі дамитын асқыну- кеш дамитын гестоз , жүктілікті көтере алмаушылық, ұрықтың жатырішілік инфицирленуі болып саналады. Қауіпті асқынулары- жедел бүйрек жетіспеушілігі, септицемия, септикопиемия, бактериалды шок. Пиелонефриті бар жүктілер жоғары қауіп тобына жатады. Әдетте пиелонефрит жүктіліктің 12-15; 24-29; 32-34; 39-40 аптасында, босанғаннан кейінгі кезеңде 2-5; 10-12 тәулікте анықталады. Пиелонефрит жүктілерде біріншілікті пайда болуы мүмкін немесе асқынуы болады, егер әйел жүктілікке дейін ауырса. Пиелонефритпен ауыратын жүктілер әр асқынуы мен кеш гестоздың белгілерінің пайда болуы және ұрық жағдайының нашарлауы (гипоксия, гипотрофия) кезінде госпитализациялануы керек. Пиелонефрит қоздырғыштары болып: грамтеріс микроорганизмдер, көкіріңді таяқша, протей, кандида саңырауқұлақтары, стафилококктар болып табылады.гематогенді жолмен қабыну ошақтарынан- жұтқыншақ бадамшалары, тістер, гениталий, өттен келуі мүмкін. Уретра мен қуықтан да түседі. Жедел, созылмалы, ағымы латентті өтетін және гестационды пиелонефритті ажыратады. Клиникасы: Жүктілер мен жаңадан босанған әйелдерде жедел пиелонефриттің көрінісі келесідей болады: аурудың кенеттен басталуы, температура 39-40 градус, бел аумағындағы ауыру сезімі, жалпы әлсіздік, бас ауруы, терлеумен ауысып отыратын қалтырау, адинамия, бүкіл дененің ауырсынуы, интоксикация. Белдегі ауру сезімінің күшеюі қабыну процесінің бүйрек капсуласы мен бүйрек маңы клетчаткасына өтуімен байланысты. Аурудың несепағар бойымен таралуы, зәр шығарудың қиындауы, қырынан мәжбүрлі қалыпта жатуы байқалады. Пастернацкий симптомы оң. Ісіну көбінде болмайды. Диурез- жеткілікті, АҚ-қалыпты. Зәр тұнбасында- лейкоциттер, эритроциттер, цилиндрлер және эпителий клеткалары анықталады. Цилиндрлердің пайда болуы бүйрек паренхимасының зақымдалуын көрсетеді. Пиелонефрит кезінде зәрдегі лейкоцит мөлшері қалыпты болуы мүмкін, ал Нечипоренко анализінде лейкоцитурия байқалады. Пиелонефрит кезіндегі ең маңызды симптом - бактерурия. Зимницкий бойынша салыстырмалы тығыздығының төмендеуі, күндізгі және түнгі диурез ара қатынасының өзгеруі (түнгі басым) бүйректің концентрациялық қызметінің төмендеуін көрсетеді. Гемограммада лейкоцитоз, таяқша ядролы нейтрофильдердің жоғарылауы, гемоглобин төмендеуі. Биохимияда- ақуыз және ақуыз фракцияларының мөлшерінің жоғарылауы. Созылмалы пиелонефрит- асқынбаған уақытта белде ауыру сезімі, зәрде белок аз мөлшерде, лейкоциттер аздап жоғарылаған. Жүктілік кезінде көбінесе асқынған болады. Пиелонефритпен ауыратын әйелдердің қауіп деңгейі 3 бөлінеді: I деңгейге жүктілік барысында пайда болған, асқынбаған пиелонефрит II деңгей жүктілік алдында пиелонефриті болған әйелдер III деңгей пиелонефритпен қоса артериальды гипертензиясы немесе анемиясы бар және жалғыз бүйректің пиелонефриті бар жүктілер. 1,2 қауіп деңгейіндегі науқастарға терапевт пен неврологтың динамикалық бақылауымен жүктілік рұқсат етіледі, ал 3 қауіп деңгейінде жүктілік қарсы көрсетілген. Дифференциальды диагностика жедел аппендицитпен, жедел холециститпен, бүйрек және бауыр шаншуы, жалпы инфекциялық аурулармен жүргізіледі. Гипертониялық ауру, нефропатиямен диф. диагностика қиындық тудырады. Айқын протеинурия, ангиоретинопатия, нейроретинопатия, гестоз науқас жағдайын одан әрі ауырлатады. Емі Жүктілер мен босанушылардағы пиелонефритті бүйректегі қабынулық процессті емдеудің жалпы принциптері бойынша (зәрден себінді алу арқылы антибиотикке сезімталдық анықтау үшін) жүргізеді. Емдеу шараларының жиынтығына келесілер кіреді: толық витаминизирленген диетаны тағайындау; тізе-білезік жағдайында 10-15 мин күніне бірнеше рет тұру; сау жағымен ұйықтау; бүйрек маңы аймағының диатермиясы; минералды суларды ішу (Ессентуки). Антибиотиктер 8-10 күн: невиграмон 2 кап. 4 рет күніне 4 күн кейін 1 капсуладан 4 рет; 2-триместрден бастап 5-нок 2 таб. 4 рет 4 күн, кейін 1 таб 4 рет; фурагин 0,1 4 рет 4 күн, 0,1 3 рет. Дезинтоксикациялық терапия- гемодез, реополиглюкин, альбумин, протеин. Ұрықтың құрсақішілік гипотрофиясын емдеу мақсатында тамыр іші 5 мл трентал 500 мл 5 % глюкоза ерітіндісімен. Спазмолитиктер-баралгин 5 мл бұлшықет ішіне, ависан 0,05 3 рет күніне; супрастин 1 таб. 1 рет күніне; зәр айдайтын -аюқұлақ, бүйрек шайы. Егер жүргізілген ем нәтиже бермесе несепағардың катетеризациясын жасаймыз. Босандыру табиғи босану жолдары арқылы іске асады. Кесар тілігі тек акушерлік көрсеткіштер бойынша. 10 процент жағдайда тез арада босандыру пиелонефрит ауыр гестозбен қатар келгенде жүргізіледі немесе ем нәтижесіз болса. Босанудан ейінгі кезеғде ем 10 күнге жалғасуы тиіс. Әйел адам перзентханадан уролог бақылауымен шығарылады. Қолданылған әдебиеттер: 1.Журнал Здоровье, 1988/12 «Пиелонефрит у беременных»   А. Л. ШАБАД, профессор  2.Иремашвили В.В. Инфекции мочевыводящих путей: современный взгляд на проблему. // Русский медицинский журнал, 2007;15,29:2231–2236.

Приложенные файлы

  • pptx 11431372
    Размер файла: 930 kB Загрузок: 0

Добавить комментарий